الف: کتابنامه؛
*قرآن کریم، مترجم: الهی قمشهای
*نهج البلاغه.
[1] ابن ابی الحدید، عبدالحمید بن هبه الله، (1378ق)، شرح نهج البلاغه، تحقیق: محمد ابوالفضل ابراهیم، دار إحیاء الکتب العربیه .
[2] ابن جنّی، أبو الفتح عثمان، (2010م)، الخصائص، مصر – الأزهر، الهیئة المصریّة العامّة للکتاب .
[3] ابن عقیل، بهاءالدّین عبداللّه(1381ه.ش)، شرح ابن عقیل، بتعلیق «السّیّد علی الحسینی»، انتشارات قدس رضوی.
[4] ابن ناظم،(1907م)، بدرالدین محمّد بن مالک، شرح الفیه ابن مالک، قاهره.
[5] ابن هشام، عبدالله بن یوسف.(1985م)، مغنی اللبیب عن کتب الاعاریب، حقّقه و علّق علیه مازن المبارک ومحمد علی حمدالله، راجعه سعید الافغانی، چ4، بیروت: دارالفکر.
[6] الأسترآبادی، رضی الدین محمد بن الحسن ، (1998م)، شرح الرضی علی الکافیة، تصحیح: یوسف حسن عمر.
[7] الأسترآبادی، رضی الدین محمد بن الحسن، (1366ه.ش)، شرح الرضی علی الکافیة، حاشیة سیّد شریف جرجانی، تهران - انتشارات مرتضوی .
[8] امیل بدیع، یعقوب، (1988)، موسوعة النحو والصرف والإعراب، ط 1، بیروت، دارالعلم للملایین.
[9] امیل، بدیع، یعقوب، (1988)، النحو والصرف و الإعراب، بیروت،لبنان، دار العلم للملایین.
[10] البغدادی، اسمعیل، باشا، (1951)، هدیه العارفین، استانبول – نشر معارف الجلیله .
[11] الجرجانی، علیّ بن محمد، (1370ه.ش)، کتاب التعریفات، تهران – انتشارات ناصرخسرو .
[12] الجرجانی، علیّ بن محمد، (2000م)، التعریفات، شرح: محمد باسل عیون السود، ط1، دارالکتب العلمیه – بیروت .
[13] الجوهریّ، اسماعیل بن حمّاد، (1979م)، تاج اللغه وصحاح العربیه، تح: أحمد عبد الغفور، ط 2، دارالعلم للملایین، لبنان – بیروت .
[14] الحاجّ صالح، عبدالرحمن، (2007م)، بحوث ودراسات فی اللسانیات العربیه، ط1، موفم للنشر – الجزائر.
[15] سیبویه، أبوبشر عمرو بن عثمان، (1991م)، الکتاب، تح/عبد السّلام هارون، ط 1، دار الجیل – بیروت.
[16] سیبویه، عمرو بن عثمان.(1988).الکتاب، تحقیق وشرح عبدالسلام محمد هارون، ج 5، حلب، قاهره: مکتبة الخانجی.
[17] السیوطی، جلال الدین عبدالرحمن، (دونتأ)، کتاب الاقتراح فی علم أصول النحو، تح: الدکتور أحمد محمّد قاسم، عمّان – الخانجی.
[18] سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن، (دونتأ)، همع الهوامی، تصحیح: محمّد بدرالدین النعسانی، دار المعرفه للطباعه والنشر – بیروت .
[19] قباوه، فخر الدین، ( 2003م)، مشکله العامل النحوی، دمشق، دار الفکر .
[20] لبدی، محمدسمیر،(دونتا)، معجم المصطلحات النحویّة والصرفیه، دار العلم للملایین، لبنان – بیروت.
[21] المخزومی، مهدی،(1964م)، النحو العربیّ: نقد وتوجیه، ط 1، المکتبة المصریة، بیروت – لبنان .
[22] معطوفی، اسدالله، (1376ش)، تأریخ فرهنگ وادب گرگان واسترآباد، مؤسسهی فرهنگی وانتشاراتی پدیدهی گرگان – گرگان .
[23] میرعمادی، سیدعلی، نحو زبان فارسی بر پایه نظریه حاکمیت و مرجعگزینی ،۱۳۷۶ ، تهران، انتشارات سمت.
[24] برارات، عائشه (2009)، أغراض المتکلّم ودورها فی التحلیل النحوی فی شرح کافیه ابن حاجب لرضی الدین الأسترأباذی، مخطوط رساله ماجستیر، جامعه قاصدی مرباح ورقله .
[25] شرف الدین، محمود، (1978م)، التقعید النحوی بین السماع والقیاس، رساله ماجستیر، نسخه المؤلف جامعة القاهرة، کلیة دار العلوم، القاهرة .
[26] شوشتری، محمدابراهیم، (1387)، نظریة العامل؛ حقیقتها ودورها الوطیفی فی الدرس النحوی، مجله علمی – پژهشی دانشگاه تهران، شماره 3، صص 15-1 .
[27] طهماسبی، عدنان، (1373)، درآمدی بر عامل ومعمول در زبان عربی وبررسی نظریهی ابن مضاء قرطبی، دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، شماره 32 ، صص 197 – 184 .
[28] میمندی، وصال، (1386)، نوآوریهای رضی الدین استرآبادی در شرح الکافیه، پایان نامه دکتری، مشهد، دانشگاه فردوسی.
[29] احمدی آمویی، حسین و همکاران(1395)، بررسی وتحلیل نظریه «عامل نحوی» از دیدگاه «رضی استرآبادی» در «شرح الکافیه» وتطبیق آن بر «مرفوعات»، پایاننامه دکتری، همدان، دانشگاه بوعلیسینا.
[30] احمدی آمویی، حسین و همکاران(1395)، کارکرد نشانهای حروف غیرعامل در فهم ساخت نحوی از دیدگاه رضی استرآبادی، دوماهنامهی جستارهای زبانی دانشگاه تربیت مدرّس، د7، ش7(پیاپی 35)، بهمن و اسفند 1395، صص 264 – 241.
[31] احمدی آمویی، حسین و همکاران(1395)، الأُسُس الرئیسة فی الاستنتاجات النحویّه عنىد الرضی الأسترآباذی، مجلة اللّغة العربیّة وآدابها دانشگاه تهران، پردیس فارابی، سال دوازدهم، شماره 29، تابستان 1395، صص 402 – 381.
