- علاوه بر قرآن کریم، کتاب مقدس و اوستا؛
[1] آلوسی، سید محمود، (1415ق)، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم، بیروت: دارالکتب العلمیه.
[2] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، (1422ق)، زاد المسیر فی علم التفسیر، بیروت: دارالکتب العربی.
[3] ابن عاشور التونسی، محمد الطاهر، (بی تا)، التحریر و التنویر، بی جا: بی نا.
[4] ابن منظور، (1405ق)، لسان العرب، بی جا: شرکت انتشارات ادب الحوزه
[5] بلخی، مقاتل بن سلیمان، (1423ق)، تفسیر مقاتل، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
[6] بهبودی، منیژه،(1394)، "گویشوران زبان و با‌هم‌آیی"، زبان شناخت، سال6، شماره2، صص 63-76.
[7] پالمر، فرانک،(1379)، نگاهی تازه به معنی‌شناسی، صفوی، کورش، تهران:کتاب ماد(وابسته به نشر مرکز)
[8] تفلیسی، ابوالفضل حبیش،(1371)، وجوه قرآن، تهرات: موسسه انتشارات دانشگاه تهران.
[9] جعفری، یعقوب، (1388)،"دلالت سیاق و نقش آن در فهم آیات قرآن"، ترجمان قرآن، سال11، ش22، صص62-77.
[10] جوادی آملی،عبدالله، (1386)، قرآن در قرآن، قم: مرکز نشر اسراء.
[11] حسینی شیرازی، سید محمد، (1423ق)، تبیین القرآن، بیروت: دارالعلوم.
[12] خسروی زاده، پروانه، (1378)، نگاهی گذرا به تاریخ معناشناسی، تهران: انتشارات دانشگاه آزاد اسلامی.
[13] دورانت، ویلیام جیمز، (1349)، تاریخ تمدن مشرق زمین؛ گهواره تمدن، مجتبائی، فتح اله، بی جا: انتشارات اقبال.
[14] رازی، ابوالفتوح، (1408ق)، روض الجنان و روح الجنان، مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی.
[15] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، (1412ق)، المفردات فی غریب القرآن، دمشق-بیروت: دارالعلم-دارالشامیه.
[16] روبینز، آر، اچ، (بی تا)، تاریخ مختصر زبان شناسی، حق شناس، علی محمد، تهران: نشر مرکز.
[17] زبیدی، محمد مرتضی، (بی تا)، تاج العروس من جواهر القاموس، بیروت: مکتب الحیات.
[18] زمانی، مصطفی، (بی تا)، به سوی اسلام یا آئین کلیسا؟، قم: پیام اسلام.
[19] زمخشری، محمود بن عمر، (1407ق)، الکشاف عن حقایق التنزیل، بیروت – لبنان: دارالکتب العربی.
[20] سبحانی، جعفر؛ محمدرضایی، محمد،(1384)، اندیشه اسلامی1،تهران- قم: نشر معارف.
[21] شیخاوندی، داور، (1373)، جامعه شناسی انحرافات، گناباد: نشر مرندیز.
[22] صفوی، کوروش، (1379)، درآمدی بر معناشناسی، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.
[23] طالقانی، سید محمود، (1362)، پرتوی از قرآن، تهران: انتشارات.
[24] طباطبایی، محمدحسین، (1374)، المیزان فی التفسیر القرآن، موسوی‌همدانی، محمدباقر، قم: دفتر انتشارات اسلامی.
[25] طبری، محمد بن جریر، (1415ق)، جامع البیان عن التاویل آی القرآن، بیروت: دارالفکر.
[26] طریحی، فخرالدین، (1408ق)، مجمع البحرین، بیروت: مؤسسه الثقافه الاسلامیه.
[27] طوسی، محمد بن حسن، (بی تا)، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
[28] طیب، سید عبدالحسین، (1378)، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران: انتشارات اسلام.
[29] عبدالباقی، محمد فواد، (1374)، معجم المفهرس لالفاظ القرآن الکریم، تهران: انتشارات اسلامی.
[30] عروسی حویزی، عبدالعلی،(1415ق)، تفسیر نور الثقلین، قم: مؤسسه انتشارات اسماعیلیان.
[31] فراهیدی، خلیل بن احمد، (1409ق)، العین، بی جا: مؤسسه دارالهجره.
[32] فضل الله، محمدحسین، (1419ق)، من وحی القرآن، بیروت: دارالکتب للطباعه و النشر.
[33] فکوهی، ناصر، (1386)، تاریخ اندیشه و نظریات انسان شناسی، تهران: نشر نی.
[34] قرشی، علی اکبر، (1371)، قاموس قرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
[35] قرطبی، محمد بن احمد، (1364)، الجامع لاحکام القرآن، تهران: انتشارات ناصرخسرو.
[36] قطب راوندی، سعید بن هبه الله، (1387)، ضیاء الشهاب فی شرح شهاب الاخبار، قم: دارالحدیث.
[37] کاشانی، فتح الله، (1336)، منهج الصادقین، تهران: کتابفروشی محمدحسن ایلامی.
[38] کاشفی سبزواری، حسین بن علی، (1369)، مواهب علیه، تهران: سازمان چاپ و انتشارات اقبال.
[39] کلینی، محمد بن یعقوب، (1407ق)، الکافی، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
[40] مختار عمر، احمد،(1386)، معناشناسی،مشهد: دانشگاه فردوسی.
[41] مصباح یزدی، محمدتقی،(1376)، معارف قرآن ش7 ، بی جا: موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره).
[42] مصطفوی، حسن، (1360)، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
[43] معلوف، لوئیس، (1992م)، المنجد فی اللغه، بیروت: دارالمشرق.
[44] مکارم شیرازی، ناصر، (1374)، تفسیر نمونه، تهران: دار الکتاب الاسلامیه.
[45] نحاس، ابی‌‌جعفر، (1409ق)، معانی القرآن، مکه مکرمه: جامعه ام القری.
[46] نورمحمدی، غلامرضا، (1381)، متون اسلامی علوم پزشکی، قم: مؤسسه نشر معارف.
[47] وحدتی شبیری، سید حسن، (1376)، الکل و فرآورده های آن در فقه، قم: مرکز مطالعات و تحقیقات.
[48] هروی، موفق بن علی، (1346)، الابنیه فی حقایق الطب، تهران: چاپ بهمنیار و محبوبی اردکانی.
